Je hond gaat ervan genieten. Dat is de vraag niet. De vraag is of de club, de drie spelers in je flight en degene die de greens maait er net zoveel van gaan genieten als hij.
Je ziet genoeg honden op golfbanen om te denken dat het overal mag. Dat is niet zo.
Eén telefoontje regelt het
Het hangt van de club af. Sommige accepteren een aangelijnde hond op de hele baan, andere weigeren ze op het speelgedeelte maar ontvangen ze op het terras, weer andere openen alleen op bepaalde dagen of buiten de drukke uren. Twee naburige clubs kunnen je tegengestelde antwoorden geven.
Dus bel je het secretariaat, op een doordeweekse dag, en laat je drie dingen uitspreken: de baan, de omgeving (clubhuis, terras, driving range) en de tijdvakken. Wat een vriend je heeft verteld is niets waard. Een hond die je er vorige week zag ook niet.
En als het antwoord nee is, is het nee. Een club die honden toelaat, kan dat van de ene op de andere dag terugdraaien, door één enkele.
Drie plekken, nooit
De green en de apron. Het meest bewerkte oppervlak van de baan, heel kort gemaaid, dat alles registreert wat het kruist: nagels, de afzet van een hond die abrupt stopt, een snelle draai. Die grens leer je aan tijdens het uitlaten, lang voor de eerste ronde. Een hond die greens uit reflex omloopt, kun je bijna overal mee naartoe nemen.
De bunkers. Een hond die graaft, verwoest met de hand geharkt zand in enkele seconden.
De tees. Daar wordt geslagen, ligt overal materiaal, en staat er vaak een flight achter te wachten. De hond blijft achter en wordt vastgehouden tot iedereen geslagen heeft.
De etiquette die niemand heeft opgeschreven
Een hond valt eerst op in het speeltempo. Niet door geblaf, niet door haren op de tas: door de vertraging. Als jullie flight achterop raakt door hem, laat je de volgende flight door zonder te wachten tot het gevraagd wordt.
Je vermeldt het op de eerste tee als je met onbekenden speelt. Sommige spelers zijn bang voor honden, andere zijn allergisch, en dat kom je liever op de eerste hole te weten dan op de twaalfde.
Je ruimt op. In de rough ook, en ook als niemand kijkt. En je laat het wild met rust.
Lijn of lange lijn, nooit los. Los lopen veronderstelt een terugroepsignaal dat standhoudt als er een haas voor hem opspringt, en het signaal dat in de tuin werkt bewijst niets. Een lange lijn geeft de hond ruimte terwijl jij speelt. En geen rollijnen.
Wat hem kan overkomen
De hitte. Dit is het enige punt op deze pagina dat we niet afzwakken. Men denkt dat er een hittegolf voor nodig is, of een auto die in de volle zon op slot staat. Onjuist: wat een hond onderuithaalt is langdurige inspanning. Een ronde golf is precies dat, uren lopen, weinig schaduw, in een tempo dat hij niet kiest.
Kijk naar de hond, niet naar de thermometer. Zwaar hijgen dat niet meer wegtrekt, overmatig kwijlen, erg rood tandvlees, desoriëntatie, zwakte, braken. Het meest kwetsbaar zijn kortsnuitige honden, oudere honden, honden met overgewicht en de heel grote rassen.
Gebeurt het: je stopt alles, brengt hem in de schaduw, giet ruim koel kraanwater over zijn lichaam, nooit ijskoud, en zorgt voor tocht. Geen natte handdoek over hem heen. Je koelt eerst, vervoert daarna, en belt de dierenarts om te zeggen dat je onderweg bent. En op echt warme dagen blijft hij thuis.
De ballen. Een golfbal wordt nooit speelgoed. Nooit, niet in de tuin, en ook geen gebarsten exemplaar. Hard en glad blijft hij makkelijk steken bij de maaguitgang, en dat eindigt vaak in een operatie. De signalen zijn verraderlijk: braken, minder eetlust, sloomheid. Denk je dat hij er een heeft doorgeslikt, dan bel je meteen de dierenarts, zonder op het eerste symptoom te wachten.
Ook de tanden lijden eronder: als je nagel geen afdruk achterlaat in een voorwerp, is het te hard om op te kauwen. Probeer het op een golfbal.
De balvlucht en de buggy. Een hond die oversteekt tijdens een swing, of uit een rijdende buggy springt, raakt ernstig gewond. Daarvoor wordt de positionering getraind.
De eerste keer
De hond die het volhoudt, is de hond die terugkomt als je roept, die geen belangstelling heeft voor vreemden, en die gaat liggen terwijl de anderen putten. Een hond die blaft naar passerende buggy’s of ballen met zijn ogen volgt, is er nog niet klaar voor. Dat is niet blijvend, over een jaar kan het best wel zo zijn. Vandaag niet.
Begin klein. Negen holes laat op de dag, buiten de drukte, met het voornemen om af te breken als het misgaat. En laat je kaart in de tas: die dag doet de score er niets toe.
Dogleg is ontstaan op een fairway, met een hond nooit ver weg.