Je staat te wachten op de vierde tee omdat de flight voor je er de tijd voor neemt, en je rommelt in je tas om iets te doen te hebben. Drie versleten ballen, een potlood zonder punt, een mueslireep van vorig seizoen. De balmarker die je sinds de derde green zoekt, nee.
Wat je in je golftas stopt, past in drie families: genoeg om uren buiten door te komen, genoeg om netjes te spelen, en genoeg om het weer op te vangen. Concreet: water, iets te eten, ballen, een handschoen, tees, een balmarker, een handdoek, een cap en een laag tegen wind en regen. De rest is gewicht dat je voor niets meedraagt.
Wij pakken de vraag aan bij het eind dat ons interesseert: wat je meeneemt, niet de clubs. Die regel je met iemand die je heeft zien spelen. Begin je net, begin dan bij de inhoud van de tas: één avond volstaat, de rest gaat jaren duren.
Wat er voor vertrek op tafel gaat
- Water. Sommige banen hebben iets te drinken bij de turn, andere niet: ga ervan uit dat ze het niet hebben. Neem genoeg mee voor de hele ronde.
- Iets te eten. Geen sportvoeding die je voor de foto hebt gekocht: iets dat je op de negende echt naar binnen krijgt.
- Zonnebrand. Op de tee aanbrengen op de onbedekte huid, en daarna regelmatig opnieuw, zeker na het zweten. Vier uur buiten telt ook onder een sluierbewolking.
- Ballen. Genoeg om de tweede helft niet in spaarstand te spelen: wie zijn ballen telt, slaat niet meer dezelfde slag.
- Een scorekaart, een potlood dat schrijft en een pitchfork. De kleine dingen die je in één seconde kunt controleren.
- Een waterdicht vak voor telefoon en sleutels. Ook als de lucht blauw is.
Als je uit dit artikel één ding onthoudt, laat het dit zijn: de tas pak je de avond ervoor, op een tafel, in alle rust. Niet op de parkeerplaats, tien minuten voor de starttijd, met de kofferbak open. Dat is het moment waarop je slecht controleert en makkelijk vergeet.
De zes dingen waar niemand het over heeft
Wat je in je tas moet hebben, is in de kern altijd dezelfde handvol voorwerpen. Je kijkt er nooit naar, en juist zij bepalen hoe comfortabel je dag wordt.
De handschoen gaat plat weg, in een eigen vak, en komt uit de tas zodra je thuis bent: opgerold en vochtig verhardt hij tot de vorm van een vuist en wordt hij nooit meer soepel. Tees neem je meer mee dan je nodig hebt, omdat ze breken en omdat ze achter je in de grond blijven staan. De balmarker is het voorwerp dat op het slechtst denkbare moment ontbreekt, precies wanneer drie mensen staan te wachten tot je hem vindt.
De handdoek hangt aan de buitenkant, niet erin: één uiteinde vochtig om te reinigen, de rest droog om af te vegen. De cap helpt je de bal tegen een lichte lucht te volgen; je nek laat hij wel onbedekt. En de headcover is geen versiering: hij beschermt de kop van de driver tegen stoten van de andere clubs.
Ze hebben allemaal een plek in de tas, en die verandert nooit. Het lijkt een manie, het is een methode: het bespaart ons het rommelen op de vierde tee.
De laag die je meeneemt ook als het mooi weer is
Bij ons zegt een heldere lucht op de tee niets over wat je op de twaalfde te wachten staat. De wind trekt aan op de open holes, een bui trekt over en verdwijnt zonder waarschuwing.
Een trui met ritskraag voor de koelte, een windjack of een regenjas naargelang de verwachting: kies de laag voordat je de tas dichtdoet. Wol vervangt geen waterdichte jas. Op de dag dat het weer omslaat, maakt dat vooraf ingepakte vak het hele verschil.
De paraplu verdient zijn plek ook: hij houdt de grips even droog als hij jou droog houdt. In de kofferbak blijven liggen helpt niets als de bui op de verste hole aankomt.
De rest hangt van het seizoen af: een reservecap op regendagen, droge sokken en een droge handschoen, want een doorweekte handschoen glijdt in plaats van te houden.
En laat de natte laag niet tot volgende week in de tas liggen. Opgesloten vocht doet geen enkel kledingstuk goed: je golfkleding onderhouden begint met haar uit de tas halen.
Wat nergens toe dient en toch weegt
Een golftas wordt een kast: er gaat iets in, er gaat nooit iets uit.
Wat je er altijd in terugvindt: het doosje ballen dat je niet gaat spelen, de tweede handschoen die vochtig is blijven liggen, de gebroken tees, de zonnebrand die onderin het vak is uitgelopen.
Het uitzoeken doe je niet vak per vak: je doet het door alles op tafel te kieperen, één keer per seizoen.
Gedragen tas, op een trolley of op een buggy: de keuze is aan jou. In alle drie de gevallen maakt het weglaten van het overbodige het inpakken eenvoudiger, en vind je terug wat je zoekt zonder een heel vak leeg te halen.
De Dogleg-accessoires
De zes voorwerpen van daarnet maken wij allemaal: de handschoen, de tees, de balmarker, de handdoek, de cap en de headcover.