Je komt uit de rough, draait je ijzer om, en daar zit een prop gras en aarde in de groeven geperst. Je volgende slag ga je daarmee spelen.
Dan de definitie: een golfhanddoek is een doek aan de tas, bedoeld om tijdens de ronde clubs, ballen en handen schoon te maken. Niemand let erop. En toch is het wat ons betreft het nuttigste accessoire in de tas, en veruit het minst bekeken.
De groeven
Als je één ding van deze pagina onthoudt, onthoud dan dit.
De groeven van een ijzer zijn wat de bal grijpt en hem zijn spin geeft. Dichtgeslibd met aarde of gras werken ze niet meer. Het contact wordt vuil, de bal vertrekt anders, en het wreedste is dat hij anders vertrekt zonder dat je begrijpt waarom: de beweging klopte, de vlucht klopt niet, en je loopt de volgende hole je af te vragen wat je fout deed terwijl het antwoord al twee slagen op de slagvlak zat.
Eén veeg. Twee seconden. Meer niet.
Veel spelers maken hun club één keer schoon, als ze hem terugzetten in de tas. Dat is beter dan niets. Maar het nuttige moment is meteen na de slag, terwijl de aarde nog vers is en vanzelf loslaat. Droog kleeft ze vast, en dan moet je schrapen. De wedge is de ergste van allemaal: het is de club die het vaakst de grond in gaat, die zijn groeven het hardst nodig heeft, en die het minst wordt schoongeveegd.
De grip, als het regent
Een natte grip draait in je hand. De beweging klopt, je houvast glijdt een beetje, de slagvlak opent zich bij de impact, en jij geeft je swing de schuld. In de regen, of gewoon bij zware ochtenddauw, verandert het je resultaat als je de grip vóór elke slag afveegt. En niet zo’n beetje.
Dat doe je niet één keer aan het begin van de ronde. Dat doe je vóór elke slag, zolang het nat is. Zo opgeschreven klinkt het vermoeiend, maar op de baan zijn het twee seconden terwijl je je club kiest, en het is het verschil tussen je kaart behouden en hem in drie holes laten wegglippen.
Datzelfde gebaar droogt je handen, veruit het meest voor de hand liggende gebruik, en daar valt verder niets over te zeggen.
De bal ook, als je hem mag oppakken: een schone bal rolt trouwer, en op de green is een veeg aarde op de lijn genoeg om de putt erlangs te laten glijden.
Waar je hem hangt
Aan de kant waar je je clubs vandaan pakt, op een hoogte waar hij niet door het natte gras sleept. Dat is het. Voor de rest, eerlijk gezegd, doe wat je wilt: er worden hele alinea’s geschreven over de keuze van de karabijnhaak en we hebben die aandrang nooit begrepen.
Eén ding maar. In een buggy hang je hem aan de tas, niet aan de buggy. Anders blijft hij bij de buggy terwijl jij met twee clubs in je hand naar je bal loopt, en gebruik je hem niet. Een handdoek die er niet is op het moment van de slag, is helemaal nergens goed voor.
Eén vochtige kant, één droge kant
Dit is de enige echte techniek in het hele artikel.
Een licht bevochtigde kant tilt de aarde uit de groeven en het gras van de zool. De droge kant maakt het werk af, zowel op de slagvlak als op je handen. Een kurkdroge handdoek tilt niets op; een doorweekte droogt niets. Daartussenin doet hij allebei.
In de praktijk: je maakt op de eerste tee de ene helft vochtig, houdt de andere droog tegen de tas aan, en reserveert altijd dezelfde kant voor hetzelfde doel. Na een paar holes gaat je hand er vanzelf naartoe.
En bij nat weer is het precies andersom dan de reflex: dan telt de droge kant het zwaarst, dus bescherm hem. Onder de tas, onder de paraplu, waar je maar wilt, maar houd hem droog.
Onderhoud
Het probleem is nooit de ronde, het is wat erna komt: opgerold, vochtig en vuil, in een dichte tas tot de volgende keer. Je kent die geur.
Dus: thuis aan de lucht laten drogen, af en toe in de machine, en vooral zonder wasverzachter, die een laagje achterlaat en het absorberend vermogen van de stof om zeep helpt. Het is het enige onderhoudsadvies dat we echt herhalen. De rest is gezond verstand.
Sommigen houden er twee, één in gebruik en één in de was. Een goed idee als je elke week speelt. Anders is het organiseren om niets.